Superheld

Volwassen worden is wel zo’n beetje de anticlimax voor wat je er als kind van verwacht. Met het niet verkrijgen van superheldenstatus kan ik nog leven, met de algemene vaagheid van het bestaan minder. In de film van mijn leven ben ik een pro in alles en twijfel ik aan niks. Maar wie is in het echt zo definieerbaar? Meestal doe je toch maar wat in de limbo van happy ever before. Waarom smeken vragen als ‘wie ben ik, wat doe ik en waarom’ dan zo om opgevuld te worden? Voelen we weerstand om te leven ín de vraag. Gelukkig weet Ensor raad:

“Laat ons plaats ruimen voor wie zoekende is, niet voor wie gevonden heeft.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s