Summer in the city

Zes maand geleden verhuisde ik naar het centrum van de stad. Toen kwam ook net de zon aan. Wij hadden het goed samen. Bon, het was nogal een knipperlichtrelatie. Maar wanneer het aan was, was het goed aan. We zaten samen op het balkonnetje. We gingen samen wandelen en aan het water zitten. Alles smaakte ook zo veel beter met jou erbij, zonnetje. Tot je laatste straal heb ik me genietend naar je opgericht.

En nu.

De pompoenen zijn niet half zo begeerlijk als jij. De kerstman nog veel minder. In de duisternis zoeken wij mensen dan maar wat elektrische gezelligheid op. De deuren naar het balkonnetje blijven dicht, de gordijnen gaan ervoor. Zullen we afspreken dat jij snel terugkomt, zon? Dat ik me snel weer in het middelpunt van de stadse bedrijvigheid kan nestelen. In die niet-aflatende stroom van de straat: van Porsches tot aftandse camionnetjes, van skaters tot bont getooide madammen, van aria-zingende fietsers tot de gekke vrouw met de zonnebloem die in zichzelf mompelend en met veel gebaar alle fietssloten onderzocht.

En laat er dan ook nog eens een vader zijn die (in pak) met zijn twee zonen (in pak met korte broek) staat te dagdromen voor de pakkenwinkel, wanneer een van de jongens zegt: “komaan, we hebben toch gene rosse cent.” “Maar,” pruttelt pa nog tegen terwijl hij zich laat wegleiden. “Een goei pak, een goei pak moet ge toch hebben.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s